راه‌های کنترل پرخوری و کم خوری عصبی در زمان جنگ؛ تغییر اشتها در زمان جنگ چه دلایلی دارد؟

تغییر اشتها در زمان جنگ چه دلایلی دارد؟

در شرایط جنگی، تغییر در اشتها پدیده‌ای رایج و قابل‌توجه است که بسیاری از افراد آن را تجربه می‌کنند. فشارهای روانی، اضطراب ناشی از نا امنی و تغییرات ناگهانی در سبک زندگی می‌توانند به طور مستقیم بر سیستم عصبی و هورمونی بدن تاثیر بگذارند و در نتیجه الگوی گرسنگی و اشتها را دگرگون کنند.

برخی افراد در چنین شرایطی کاهش اشتها را تجربه می‌کنند، در حالی که گروهی دیگر ممکن است به دلیل استرس و نیاز به آرامش روانی، تمایل بیشتری به خوردن پیدا کنند. درک دلایل این تغییرات، می‌تواند به ما کمک کند تا واکنش‌های طبیعی بدن در برابر بحران را بهتر بشناسیم و راهکارهای مناسب‌تری برای حفظ سلامت جسم و روان در این دوران اتخاذ کنیم.

از این رو علل شایع تغییر اشتها در زمان جنگ عبارتند از:

استرس بالا

در زمان جنگ به دلیل استرس، سطح هورمون‌های کورتیزول و آدرنالین در خون بالاتر می‌رود. کورتیزول در برخی موارد موجب افزایش اشتها در افراد می‌شود اما در برخی دیگر کاهش اشتها را در پی دارد.

آثار روانی و تروما

روزهای جنگ با خودش صحنه‌های تخریب، مرگ و ترس از آسیب دیدن را به همراه دارد. همین موضوعات می‌تواند روی بی‌اشتهایی، حالت تهوع یا شکم‌درد عصبی اثر بگذارد.

ایجاد تغییر در ریتم زندگی

در شرایط غیرعادی جنگی، وضعیت زندگی متفاوت می‌شود. به هم خوردن ساعات و روزهای کاری، به هم ریختگی خواب را در پی دارد و زمان خوردن وعده‌های غذایی نیز نظم خود را از دست می‌دهد. علاوه بر این، ممکن است در شرایطی ترس از کمبود منابع وجود داشته باشد که موجب تغییر میزان خوراک شود.

مصرف برخی از انواع مواد غذایی برای کاهش استرس

بعضی از افراد، هنگامی که در شرایط جنگی قرار می‌گیرند یا به هر دلیلی با استرس زیادی روبرو می‌شوند، برخی غذاها از جمله مواد غذایی شیرین یا پرچرب را بیشتر مصرف می‌کنند.

در صورت عدم کنترل پرخوری یا کم‌خوری عصبی چه اتفاقی می‌افتد؟

خارج شدن از روتین زندگی، همیشه عواقبی برای بدن دارد؛ حال پرخوری یا کم خوری عصبی باشد یا هر واکنش عصبی دیگری.

مثلا از آثار و عواقب پرخوری عصبی می‌توان به بالا رفتن وزن، بروز مشکلات در سیستم گوارش، سنگینی و خستگی در فرد، بالا رفتن شانس ابتلا به دیابت و فشار خون در آینده و در نهایت احساس ناخوشایند پس از پرخوری و حس گناه مربوط به آن اشاره کرد.

از طرف دیگر، کم‌خوری عصبی نیز عواقب مربوط به خود را دارد. از جمله مشکلات ناشی از آن می‌توان به ضعف و بی‌حالی، سرگیجه، کم شدن میزان تمرکز، ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن، کم شدن وزن و در نهایت کمبود مواد مغذی و ویتامین‌های بدن اشاره کرد.

راه‌های کنترل پرخوری یا کم‌خوری عصبی در زمان جنگ

برای کنترل میزان غذا خوردن در زمان جنگ، رعایت چند نکته کمک‌کننده است:

1. حفظ نظم وعده‌های غذایی

یکی از مهم‌ترین اقدام‌ها برای حفظ سلامت جسم و روان در شرایط بحرانی، حفظ نظم در وعده‌های غذایی است. در زمان‌هایی مانند جنگ که استرس، نگرانی و بی‌ثباتی در زندگی روزمره افزایش می‌یابد، ممکن است افراد وعده‌های غذایی خود را حذف کنند یا زمان آن‌ها به‌هم بخورد.

با این حال، پایبندی به یک برنامه منظم غذایی می‌تواند به بدن کمک کند سطح انرژی خود را حفظ کند، عملکرد سیستم ایمنی را تقویت نماید و از نوسانات شدید در اشتها جلوگیری کند. حتی در شرایط دشوار، تلاش برای خوردن وعده‌های اصلی در زمان‌های مشخص و استفاده از میان‌وعده‌های ساده و مغذی می‌تواند به حفظ تعادل جسمی و آرامش نسبی روانی کمک کند.

2. خوردن غذاهای مقوی و مناسب

در زمان جنگ می‌توانید از اغذیه‌ای استفاده کنید که انرژی مناسبی به شما می‌دهند. از این جمله می‌توان به میوه، تخم‌مرغ، آجیل و نان اشاره کرد که ساده و مقوی هستند.

3. نوشیدن آب به میزان کافی

نکته دیگری که باید برای کنترل پرخوری یا کم‌خوری عصبی ناشی از جنگ رعایت کنید، نوشیدن میزان آب کافی و جلوگیری از بی‌آبی یا کم‌آبی بدن است.

4. مدیریت استرس با تکنیک‌های ساده

مدیریت استرس با تکنیک‌های ساده می‌تواند نقش مهمی در حفظ سلامت جسم و روان در شرایط بحرانی داشته باشد. استفاده از روش‌های ساده‌ای مانند تنفس عمیق و آرام، انجام حرکات کششی سبک، پیاده‌روی کوتاه یا صحبت کردن با افراد مورد اعتماد می‌تواند به کاهش تنش‌های ذهنی کمک کند.

همچنین محدود کردن دریافت اخبار استرس‌زا و اختصاص زمانی کوتاه برای استراحت و آرام‌سازی ذهن، به افراد کمک می‌کند تا کنترل بیشتری بر احساسات خود داشته باشند و با شرایط دشوار بهتر کنار بیایند.

5. رعایت برخی آداب در غذا خوردن

رعایت برخی آداب در غذا خوردن می‌تواند به بهبود تجربه تغذیه و تنظیم بهتر اشتها کمک کند، به‌ویژه در شرایطی که فشارهای روانی و استرس افزایش یافته است. توجه به محیط غذا خوردن، نشستن در وضعیت مناسب، آهسته غذا خوردن و خوب جویدن غذا از جمله رفتارهایی هستند که به هضم بهتر و احساس سیری طبیعی کمک می‌کنند.

همچنین دوری از عوامل حواس‌پرتی مانند تلفن همراه یا تلویزیون در زمان صرف غذا می‌تواند باعث افزایش تمرکز بر وعده غذایی و درک بهتر نیازهای بدن شود. این عادات ساده نه‌تنها به سلامت گوارش کمک می‌کنند، بلکه می‌توانند حس نظم، آرامش و کنترل بیشتری را در شرایط دشوار به همراه داشته باشند.

چه موقع کاهش یا افزایش اشتها اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند؟

در برخی موارد و بعضی گروه‌های خاص، مشکل اشتها می‌تواند اهمیت بیشتری داشته باشد. از جمله این گروه افراد کودکان، زنان باردار، سالخوردگان، افراد دچار بیماری‌های مزمن و همچنین مبتلایان به اضطراب زیاد از حد یا اختلال پس از سانحه هستند.

علاوه بر این موارد، در صورتی که فردی چند روز غذا نخورد یا با کاهش وزن زیادی روبرو شود، بهتر است به پزشک مراجعه کند.

توصیه‌ای از تیم دارو دات کام به شما

هجوم استرس و افکار نارحت کننده در این روزها، باعث می‌شود تا بدن برای بقا، رو به رفتارهای هیجانی همچون کم خوری یا پر خوری عصبی بیاورد. از این رو با آگاهی از این وضعیت، می‌توانید با حفظ آرامش خود، بدن و ذهنتان را کنترل کرده و از بروز چنین عوارضی جلوگیری کنید.

البته اگر پرخوری یا کم خوری عصبی شما طولانی مدت شده و همراه با عوارض شده است، بهتر است هرچه سریع‌تر با یک روانشناس صحبت کنید.

در انتها اگر سوالی دارید، در بخش نظرات بنویسید تا کارشناس سلامتی دارو دات کام پاسخ دهد.

سوالات متداول

آیا پرخوری عصبی خطرناک است؟

در صورت طولانی شدن این موضوع، فرد ممکن است به مشکلات گوارشی یا متابولیک دچار شود.

کم‌خوابی چقدر روی اشتها موثر است؟

به عقیده برخی کارشناسان و متخصصان، کم‌خوابی باعث افزایش میل به غذا خوردن می‌شود.

چرا بعضی در شرایط بحرانی میل به غذا ندارند؟

این موضوع گاهی ناشی از شوک یا اضطرابی است که به بدن وارد شده است. در این شرایط بدن می‌تواند سرعت سیستم گوارش را برای مدتی و به صورت موقتی کاهش دهد.

آیا کودکان هم به پرخوری یا کم‌خوری عصبی مبتلا می‌شوند؟

بله. کودکان هم در شرایط جنگی یا بحرانی با کاهش یا افزایش میل به غذا روبرو می‌شوند.